როგორც მოსალოდნელი იყო, გაერთიანებული ოპოზიცია სულაც არ ყოფილა ისეთი გაერთიანებული, როგორიც ერთი შეხედვით ჩანდა. აღმოჩნდა, რომ საქმე საქმეზე როცა მიდგა, არავინ არაფრის დათმობას არ აპირებდა და ის დაპირება, რომ 30 სამაჟორიტარო ოლქში ისინი ერთიან კანდიდატზე შეთანხმებოდნენ, აბსურდი რომ იყო, ადრეც მოგახსენეთ. მაშინ, ოპოზიციის ლიდერებმა ჯვარს გვაცვეს, აქაოდა, წარმოდგენა არ გაქვთ, როგორი ერთიანები ვართო და… მართლებიც ყოფილა, წარმოდგენა არ გვქონდა, თუ პარტიები არამარტო ერთმანეთს დაერეოდნენ, არამედ შიგნითაც აირეოდნენ და ბრძოლა წესების გარეშე დაიწყებოდა.
თავიდან მივყვეთ – მამუკა ხაზარაძე მალე მიხვდა, რომ გაერთიანებულ ოპოზიციაში დარჩენა და საერთო კანდიდატზე შეთანხმება მინიმუმ იმას ნიშნავდა, რომ მისი პარტიის თანხები სხვებზე უნდა დახარჯულიყო. პირველი, რაც ვერ გათვალა ოპოზიციამ, სწორედ ეს გახლდათ – როგორ წარმოგიდგენიათ, ბანკირი, რომელმაც ყველაზე კარგად იცის, როგორ ნაწილდება პროცენტები და ყველაზე კარგად იცის, როგორ იშოვოს სხვის ხარჯზე ფული, იგივე შეცდომას დაუშვებდა? ჰოდა, ლოგიკურიც იყო, საერთო კანდიდატის იდეას რომ გაემიჯნა და თითქმის ასპროცენტიანი სიზუსტით შეგვიძლია გითხრათ, რომ თავად ხაზარაძეც და ბატონი ბადრი ჯაფარიძეც მაჟორიტარებად მოგვევლინებიან.
მაჟორიტარობისთვისაა გამზადებული დავით უსუფაშვილიც და როგორც გვეუბნებიან, ის ან საბურთალოზე იყრის კენჭს, ან მშობლიურ კახეთში, თუმცა კახეთზე ცოტა ქვემოთ. თავად ექს-სპიკერს თბილისი უნდა, რადგან მის მშობლიურ კუთხეში სიტუაცია ისე დაიძაბა, დედა-შვილს კი არა, სიძე სიმამრს ვეღარ სცნობს (ან პირიქით).
ნაციონალურმა მოძრაობამ უკვე ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ მზად არის, თბილისის 8 სამაჟორიტარო ოლქიდან 6 დათმოს და მხოლოდ ორგან დააყენოს კანდიდატი და ძაღლის თავიც აქ არის დამარხული. ნაციონალებმა ღიად თქვეს, რომ ისანი და სამგორი სათავისოდ უნდათ, ანუ ყველაზე მსხვილი ოლქები, მაგრამ დაზუსტებით შეგვიძლია გითხრათ, რომ ისინი მაქსიმალურად შეეცდებიან გლდანიც „დაითრიონ“, როგორც ასევე ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი ოლქი.
დანარჩენი ოპოზიცია ხვდება, რომ ნაციონალები ამ ნაბიჯით პრაქტიკულად თბილისში გამარჯვებას ინაღდებენ, ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ გარიგება არ შედგება (რისი შანსიც ძალიან დიდია), ისინი მაინც აჯობებენ დანარჩენ ოპოზიციას და დედაქალაქში საკუთარ პარტნიორებს ბეჭზე დადებენ. აი, რამდენად ეყოფათ ეს ყველაფერი ნაციონალებს „ოცნების“ დასამარცხებლად, სხვა საკითხია, მაგრამ მთავარი ჯერჯერობით ის არის, ვინ იქნება მეორე, რადგან პირველობის შანსი ძალიან, ძალიან ბუნდოვანია.
„როგორც ადრე გითხარით და როგორც თქვენ დაწერეთ, ნაციონალურმა მოძრაობამ გაერთიანებულ ოპოზიციაში მყოფი პარტიების „გადაყრა“ დაიწყო. ანუ, საარჩევნო სიაში ვერ მოხვდება ვერც ბაჩუკი ქარდავა, ვერც თაკო ჩარკვიანი, ვერც გიორგი ვაშაძე, ვერც მაჭუტაძე და ზოგადად, ვერავინ, ვისაც ერთკაციანი პარტიის იმიჯი აქვს. ამიტომ, ნაცებმა თამაშიდან გასვლა გადაწყვიტეს, მიხვდნენ, რომ მეტს ვერაფერს მიიღებენ და დამოუკიდებლად სურთ არჩევნებზე გასვლა. ამის ეშინოდათ სწორედ იმ ერთკაციანი პარტიის ლიდერებს, მაგრამ ხმამაღლა ვერ ამბობდნენ და გაბზარული ნიკა მელიამ გატეხა, როცა ბოლო შეხვედრაზე პირდაპირ დააფიქსირა, ჩვენს სიაში მხოლოდ ნაციონალური მოძრაობის წევრები იქნებიანო. ეს იმას ნიშნავს, რომ ის 11 პარტია, რომელიც ნაციონალურ მოძრაობასთან ასოცირდებოდა, რეალურად, 1%-იან ბარიერსაც ვერ გადალახავს და საოცნებო, კვალიფიციური სუბიექტის სტატუსს და შემდეგ 4-წლიან დაფინანსებას უბრალოდ ვერ მიიღებს“, – გვეუბნება ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი. გაგრძელება