ისლანდიის რეფერენდუმი არ იყო ევროპული იდეის მარცხი. ის იყო ბრიუსელის პოლიტიკის მარცხი და შეხსენება, რომ ევროპული იდეის საფუძველში დგანან ევროპის სახელმწიფოები და რომ ევროპა იქნება არა ის, თუ რას ხედავენ ბრიუსელის ბიუროკრატები საკუთარი ფანჯრებიდან, არამედ ის, თუ რა უნდათ ევროპულ ხალხებს.- ამის შესახებ ევროპასთან ინტეგრაციის საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარე ლევან მახაშვილმა პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე განაცხადა.
მახაშვილი აღნიშნავს, რომ ისლანდიის გადაწყვეტილება ბრიუსელმა უპრობლემოდ მიიღო, ხოლო საქართველოს შემთხვევაში ხალხისა და ხელისუფლების არჩევანი კრიტიკისა და შიდა საქმეებში ჩარევის საბაბი გახდა.
„ბოლო კვირებში რამდენიმე მნიშვნელოვანი ფაქტის მომსწრენი გავხდით, რომლებიც ევროპული პოლიტიკისთვისაც და საქართველოსთვისაც ნათლად აჩვენებს თანამედროვე საერთაშორისო პოლიტიკის ორ უმთავრეს რეალობას – მშვიდობისა და სტაბილურობის ფასს და საკუთარი ეროვნული ინტერესების დაცვის აუცილებლობას.
სამწუხაროდ, კვლავ გრძელდებოდა ევროპის, როგორც გეოპოლიტიკური აქტორის, დასუსტება. საფრანგეთში ბიზნესმენებთან შეხვედრისას ევროკომისიის პრეზიდენტის გამოსვლა რომ შევაჯამო:- ევროპამ დაკარგა იაფი ენერგორესურსები.- ევროპამ დაკარგა ტექნოლოგიური უპირატესობა.- ევროპამ დაკარგა გასაღების უმსხვილესი ბაზრები. – ევროპამ დაკარგა უსაფრთხოების ქოლგა.
არარაციონალური და მოდას აყოლილი გადაწყვეტილებები, გაუთვლელი ნაბიჯები, სხვის ინტერესებს გამოკიდებული ევროპელი პოლიტიკოსების უპასუხისმგებლო პოლიტიკა აზიანებს პირველ რიგში საკუთარ მოქალაქეებს და აქრობს ევროპას, როგორც ბიზნესის, ტექნოლოგიების, მშვიდობის, წესრიგის და კანონიერების ფლაგმანს. რიგითი ევროპელები უკვე დგანან ამ მძიმე შედეგების პირისპირ – დასაქმების, დემოგრაფიული, სოციალური, დანაშაულის, მიგრაციის და სხვა ნეგატიური ტენდენციების სახით.
შესაბამისად, სრულიად მოსალოდნელი იყო ევრობარომეტრის უკანასკნელი კვლევის შედეგები, რომლის მიხედვითაც ევროპელების თითქმის 2/3 იმედიანად არ უყურებს საკუთარ მომავალს.
სწორედ ამ უპასუხისმგებლობამ, დემოკრატიისა და სუვერენიტეტის სრულმა უპატივცემულობამ გააფუჭა საქართველოსთან ევროკავშირის ურთიერთობებიც, როდესაც საქართველოს ხელისუფლებას საკუთარ ხალხზე ზრუნვა დაუწუნეს და ქვეყანაში მშვიდობა პრორუსულობად მოუნათლეს. და ამ სიყალბის შემოქმედებად შიდა რადიკალური ჯგუფები დაასვეს თავზე ქვეყანას.
საინტერესო იყო ისლანდიის რეფერენდუმის შედეგიც.
ისლანდიის რეფერენდუმზე 52%-მა უარი განუცხადა ევროკავშირთან გაწევრიანების მოლაპარაკებების დაწყებას. ისლანდიამ უარი თქვა თავისი მთავარი რესურსის დათმობაზე და არჩია ურთიერთობების ის ფორმატი, რომელიც დღეს, ისტორიის ამ ეტაპზე, საუკეთესოდ ემსახურება მის ეროვნულ ეკონომიკას. ისლანდიამ დაადასტურა, რომ ევროპულ ოჯახთან პარტნიორობა შესაძლებელია და აუცილებელია მხოლოდ ქვეყნის ღირსებისა და ინტერესების დაცვით.
ისლანდიის რეფერენდუმი არ იყო ევროპული იდეის მარცხი. ის იყო ბრიუსელის პოლიტიკის მარცხი და შეხსენება, რომ ევროპული იდეის საფუძველში დგანან ევროპის სახელმწიფოები და რომ ევროპა იქნება არა ის, თუ რას ხედავენ ბრიუსელის ბიუროკრატები საკუთარი ფანჯრებიდან, არამედ ის, თუ რა უნდათ ევროპულ ხალხებს.
საინტერესოა ისიც, რომ რეფერენდუმში მონაწილე დანარჩენი 48% არ გამოსულა და არ დაუწყია სახელმწიფო ინსტიტუტებზე შტურმი, პოლიციელების ცოცხლად დაწვა, რევოლუციები და ხელისუფლების ძალადობრივი გზით დამხობა. რეფერენდუმის დღე არავის გამოუცხადებია დემოკრატიის შავ დღედ, არავის მიუღია რეზოლუციები და სანქციები ისლანდიელი ხალხის დასასჯელად, ევროკავშირიდან არავინ გამოსულა ისლანდიაში აქციებზე და როგორც ჩემმა კოლეგამ განაცხადა, მეორე დღეს ისლანდიელებს ჩელიაბინსკში არ გაუღვიძიათ.
ეს ხმა გასაგები აღმოჩნდა ბრიუსელისთვის. მაგრამ რატომღაც, ასეთი “გასაგები” არ ყოფილა ქართველების ხმა ბრიუსელისთვის. არადა ხალხის ნება არის ხალხის ნება ისლანდიაშიც, შვეიცარიაშიც და საქართველოშიც. ნაცვლად შიდა საქმეებში ჩარევებისა, საკუთარ ჭკუაზე საარჩევნო-პოლიტიკური პროცესების ინჟინერიისა, ბრიუსელმა პატივი უნდა სცეს სხვა ხალხებს არა შერჩევითად, არა ლობისტური კონტრაქტით გადახდილი თანხის ზომის მიხედვით, არამედ ყველას, გულწრფელად და პატიოსნად. და რაც უფრო მალე და გულწრფელად სცემს პატივს ბრიუსელი საქართველოს მოსახლეობის მიერ არჩევნებზე გამოხატულ ნებას, მით მეტად შეინარჩუნებს საკუთარ სახეს, ნდობას და რეპუტაციას, რასაც ბოლო 2 წელია განსაკუთრებული მოწადინებით აზიანებს და ანიავებს ენჯეოების და რადიკალების ხელით.
და ბოლოს, ძლიერი ევროპა საქართველოს საუკეთესო ინტერესებშია. საქართველო და ქართველი ხალხი ვერ იქნება ომის დღის წესრიგს გამოკიდებული ბიუროკრატების მეგობარი. სამაგიეროდ, საქართველო იყო, არის და იქნება ევროკავშირის, როგორც ჯანსაღი, დემოკრატიული, საკუთარი და სხვისი ინტერესების და სუვერენიტეტის პატივისმცემელი ორგანიზაციის პარტნიორი. ამიტომ იმედი ვიქონიოთ, რომ ევროპელი ლიდერები გაიაზრებენ მათ პასუხისმგებლობას და იმოქმედებენ არა არაფორმალური ინტერესთა ჯგუფების კარნახით, არამედ საკუთარი ეროვნული ინტერესებით. ეს სასარგებლო იქნება მათი ქვეყნებისთვისაც და საქართველოსთან ურთიერთობების გაუმჯობესებისთვისაც.“- განაცხადა ლევან მახაშვილმა.