გამოცემა Euractiv-ი სატირულ-ანალიტიკურ სტატიას აქვეყნებს, რომელშიც ევროკავშირის მიერ რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების დაწესების პროცესია მიმოხილული.
სტატიის ავტორი ირონიულად აღწერს ჰიპოთეზურ 2050 წელს, როდესაც ევროკომისიის პრეზიდენტი ურსულა ფონ დერ ლაიენი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების უკვე 137-ე პაკეტს წარადგენს. ამ მხატვრული შესავლის მიზანი იმის ჩვენებაა, რომ სანქციების პაკეტების მუდმივი მიღება, შესაძლოა, დროთა განმავლობაში ფორმალურ პროცესად იქცეს, თუ ისინი მოსკოვის პოლიტიკაზე რეალურ გავლენას ვერ მოახდენს.
როგორც სტატიაში აღნიშნულია, ევროკომისიის მიერ წარდგენილი სანქციების 21-ე პაკეტი ძირითადად წინა პაკეტების მსგავს ზომებს მოიცავს. მათ შორისაა რუსეთის ე.წ. „ჩრდილოვანი ფლოტის“ კიდევ 30 ტანკერის სანქცირება, დამატებითი შეზღუდვები რუსულ ბანკებსა და მესამე ქვეყნების კომპანიებზე, ასევე ახალი საექსპორტო აკრძალვები.
ამასთან, რამდენიმე ინიციატივამ ევროკავშირის წევრ ქვეყნებში განსხვავებული პოზიციები გამოიწვია. კერძოდ, რუსეთის თევზის იმპორტის შეზღუდვის წინადადებას გერმანია და სხვა მსხვილი იმპორტიორები სიფრთხილით ეკიდებიან, რადგან იაფი ალტერნატიული მომწოდებლების მოძიება, შესაძლოა, გართულდეს.
სტატიაში ასევე აღნიშნულია, რომ რუსეთის სამხედრო მოსამსახურეებისთვის ევროკავშირში შესვლის აკრძალვის ინიციატივას საფრანგეთი და იტალია ეჭვის თვალით უყურებენ მისი პრაქტიკული და სამართლებრივი განხორციელების გამო, ხოლო რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქ კირილეს დასანქცირებას ბულგარეთი კატეგორიულად ეწინააღმდეგება.
მიუხედავად ამისა, ევროკავშირის დიპლომატები ვარაუდობენ, რომ სანქციების 21-ე პაკეტი წევრი სახელმწიფოების ერთსულოვანი მხარდაჭერით უახლოეს კვირებში დამტკიცდება.
Euractiv-ი განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს რუსეთის ნავთობზე დაწესებული ფასის ზედა ზღვრის მექანიზმზეც. გამოცემის ინფორმაციით, 15 ივლისიდან მოქმედი ზღვარი ბარელზე 44 დოლარიდან 60 დოლარზე მეტით უნდა გაიზარდოს, მაშინ როცა რუსეთის ძირითადი საექსპორტო ნავთობის, Urals-ის ფასი ამჟამად დაახლოებით 56 დოლარია. ავტორის შეფასებით, ასეთ პირობებში მოქმედი შეზღუდვა პრაქტიკულ მნიშვნელობას დაკარგავს.