ფრანგ ულტრამემარჯვენე ლიდერს, მარინ ლე პენს, საფრანგეთის პრეზიდენტად არჩევის შანსის გამოსაყენებლად, მის მიმართ კორუფციის ბრალდებაზე გამოტანილი განაჩენის გაუქმება სჭირდება. ამიტომ, ლე პენი რისკის ქვეშ დგას: თუ სააპელაციო სასამართლოში დამარცხდება, მთელი მისი ცხოვრების მანძილზე გაწეული შრომა, შესაძლოა, წყალში ჩაიყაროს. „ეროვნული ფრონტის“ (FN) ხელმძღვანელობა მარინმა 2011 წელს მამისგან, ჟან-მარი ლე პენისგან გადაიბარა, რომელიც ომისშემდგომი საფრანგეთის მთავარი ულტრამემარჯვენე მოძრაობის თანადამფუძნებელი იყო. მამის მემკვიდრეობისგან დისტანცირების მიზნით, რომელიც ანტისემიტურ და რასისტულ განცხადებებს საჯაროდ აკეთებდა, მან პარტიას სახელი გადაარქვა და „ეროვნული გაერთიანება“ (RN) უწოდა, ასევე წამოიწყო პოლიტიკა, რომელსაც თავად „დე-დემონიზაცია“ შეარქვა. ამ ძალისხმევამ შედეგი გამოიღო: 2023 წლის ზაფხულში გამართულ ვადამდელ საპარლამენტო არჩევნებში „ეროვნული გაერთიანება“ ეროვნულ ასამბლეაში უმსხვილეს პარტიად იქცა, თუმცა აბსოლუტური უმრავლესობა მაინც ვერ მოიპოვა, რომელიც მიზნად ჰქონდა დასახული.
ამან ლე პენის პარტიას საფრანგეთის პოლიტიკაში ისეთი ძალაუფლება მიანიჭა, როგორიც აქამდე არასდროს ჰქონია. ეს ძალა მან წლის ბოლოს კარგად გამოიყენა და პრემიერ-მინისტრ მიშელ ბარნიეს მთავრობას უნდობლობა გამოუცხადა, რამაც მთავრობის გადადგომა გამოიწვია. მარინის კრიტიკოსები მის პარტიას კვლავ თანდაყოლილ რასიზმში, ასევე უკრაინაში შეჭრის შემდეგ რუსეთისგან დისტანცირების დაგვიანებასა და რთული ფინანსური მდგომარეობის გამოსასწორებლად კორუფციული ტაქტიკის გამოყენებაში ადანაშაულებენ, რასაც ლე პენი უარყოფს. თუმცა, მიგრაციის საკითხებზე და ცხოვრების ღირებულებასთან დაკავშირებულ ყოველდღიურ პრობლემებზე მანიპულირებით, 2027 წელს ლე პენს, სამი წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ, საფრანგეთის პრეზიდენტობის საუკეთესო შანსი გაუჩნდა.
„პოლიტიკური სამიზნე“
თუმცა, გასულ წელს გამოტანილმა გამამტყუნებელმა განაჩენმა, რომელიც ევროპარლამენტში ფიქტიური სამუშაო ადგილების შექმნასა და პარტიის დაფინანსებისთვის თანხების გადარიცხვას ეხებოდა, მის სანუკვარ მიზანს პოტენციურად გადაულახავი ბარიერი შეუქმნა – მას 5 წლით აეკრძალა თანამდებობის დაკავება. სასამართლოს გადაწყვეტილება დაუყოვნებლივ შევიდა ძალაში, რამაც მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებში მისი მონაწილეობა, ფაქტობრივად, გამორიცხა. 57 წლის ლე პენმა განაცხადა, რომ პროკურორებს მისი „პოლიტიკური სიკვდილი“ სურდათ და ის, როგორც „პოლიტიკური სამიზნე“, ისე გაასამართლეს. ვინაიდან მარინ ლე პენის ამბიციები კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა, მან თავის ახალგაზრდა თანამებრძოლსა და პროტეჟეს, 30 წლის ჯორდან ბარდელას დაუჭირა მხარი, რათა საჭიროების შემთხვევაში, საპრეზიდენტო არჩევნებში მის ნაცვლად იყაროს კენჭი.
„ჩემ ნაცვლად გამარჯვება ბარდელას შეუძლია“, – განუცხადა მან La Tribune Dimanche-ს დეკემბერში. ნოემბერში ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, ბარდელა, რომელიც „ეროვნული გაერთიანების“ ხელმძღვანელია და ლე პენის წინააღმდეგ მიმართული სასამართლო პროცესის ბრალდებულთა შორის არ არის, 2027 წლის არჩევნების მეორე ტურში გაიმარჯვებს, ვინც არ უნდა იყოს მისი მოწინააღმდეგე.
„უზარმაზარი ტკივილი
2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მესამე ადგილზე გასვლის შემდეგ, მარინ ლე პენი 2017 და 2022 წლებში მეორე ტურში გავიდა, თუმცა ემანუელ მაკრონთან ორივეჯერ დამარცხდა. და მაინც, 2027 წელი, შესაძლოა, განსხვავებული იყოს, რადგან, საფრანგეთის კონსტიტუციით, მაკრონს კენჭისყრის უფლება აღარ ექნება. ლე პენის ცხოვრებას დაღი დაასვა მისი მკაფიოდ გამოხატული რასისტი მამის მემკვიდრეობამ. ის ალჟირის ომის ვეტერანი იყო, რომელიც, საბოლოოდ, საფრანგეთის ყოფილი კოლონიის დამოუკიდებლობის გამოცხადებით დასრულდა. მამა, რომელმაც ჰოლოკოსტის გაზის კამერებს „ისტორიის დეტალი“ უწოდა, 2011 წელს მან პარტიიდან გარიცხა, რითაც პარტიის ტოქსიკური იმიჯის შერბილებას შეუწყო ხელი.
თუმცა, გასულ წელს, 96 წლის ასაკში მისმა გარდაცვალებამ მარინი ღრმა მწუხარებაში ჩააგდო. „მის გარიცხვას,საკუთარ თავს ვერასდროს ვაპატიებ“, – განაცხადა მან და მამას გამოსამშვიდობებელ სიტყვაში „მეომარი“ უწოდა. „ვიცი, რომ ამან მას უზარმაზარი ტკივილი მიაყენა“, – თქვა მან ადამიანზე, რომელსაც ოპონენტები „რესპუბლიკის ეშმაკს“ უწოდებდნენ. „ეს გადაწყვეტილება ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე რთული ნაბიჯი იყო. სიცოცხლის ბოლომდე ყოველთვის დავუსვამ საკუთარ თავს კითხვას: „შემეძლო თუ არა სხვანაირად მოვქცეულიყავი?“.
https://www.afp.com/en/agency/our-commitments/afp-charters