მეუფე ზენონის მიერ გაკეთებული განცხადებები შეიცავს პირდაპირ შეურაცხყოფასა და დაუსაბუთებელ ბრალდებებს უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის, ასევე წმინდა სინოდის წევრების, მათ შორის მეუფე შიოს (მუჯირი) მიმართ, – წერს თბილისის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძრის მღვდელმსახური, დეკანოზი გიორგი გოგიჩაიშვილი სოციალურ ქსელში.
დეკანოზი მეუფე ზენონს მიმართავს და აღნიშნავს, რომ მისმა განცხადებებმა საზოგადოებაში შეშფოთება და კითხვები გამოიწვია. მისივე თქმით, მეუფე ზენონის ბრალდება, რომ მეუფე შიო „საშიშია პატრიარქობისთვის“, არ არის გამყარებული კონკრეტული მტკიცებულებით და წარმოადგენს საჯარო დისკრედიტაციის მცდელობას.
„დაგვლოცე მეუფე ზენონ.
დღეს თქვენი გამოსვლა ტელევიზიის ეთერით და განცხადებებმა, რაც თქვენ გააკეთეთ, საზოგადოებაში, მათ შორის მართლმადიდებელ მრევლში, არაერთი კითხვა და შეშფოთება გამოიწვია. აღნიშნული განცხადებები, როგორც ჩანს, სცდება ეკლესიური ეთიკის, კანონიკური სამართლისა და უბრალო ზრდილობის ფარგლებს, რაც აზიანებს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტორიტეტს და ერთიანობას.
მეუფე ზენონის მიერ გაკეთებული განცხადებები შეიცავს პირდაპირ შეურაცხყოფასა და დაუსაბუთებელ ბრალდებებს უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის, ასევე წმინდა სინოდის წევრების, მათ შორის მეუფე შიოს (მუჯირი) მიმართ. კერძოდ, მეუფე ზენონმა ტელევიზიით განაცხადა, რომ მეუფე შიო „საშიშია პატრიარქობისთვის“. ეს არის უმძიმესი ბრალდება, რომელიც არ არის გამყარებული რაიმე კონკრეტული მტკიცებულებით და წარმოადგენს საჯარო დისკრედიტაციის მცდელობას. ეკლესიური წესრიგის თანახმად, მსგავსი საკითხები უნდა განიხილებოდეს სინოდის სხდომებზე, და არა საჯარო სივრცეში, მით უმეტეს, ტელევიზიით, რაც ხელს უწყობს ეკლესიაში განხეთქილების შეტანას. ასევე, მეუფე ზენონმა პატრიარქიც დაადანაშაულა, იმის მტკიცებით, რომ საპატრიარქოს ადმინისტრაციაში „ჩამოყალიბდა ე.წ. ენდემოსას სინოდი, უკანონო ჯგუფი, რომელმაც საკუთარ თავს მისცა იმის უფლება, რაც კანონიკას არ მიუნიჭებია“. მსგავსი განცხადებები არა მხოლოდ უპატივცემულობას გამოხატავს ეკლესიის უმაღლესი მმართველი ორგანოს მიმართ, არამედ ძირს უთხრის მის ლეგიტიმურობას და ქმნის ქაოსის განცდას მრევლში.
მეუფე ზენონის მიერ კრეტის კრების (2016) „გამართლება“ კიდევ ერთი საკითხია, რომელიც შეშფოთებას იწვევს. როგორც ცნობილია, საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ, ისევე როგორც სხვა ავტოკეფალურმა ეკლესიებმა (მაგალითად, ბულგარეთის,რუსეთის,ანტიოქიის ეკლესიამ), უარი განაცხადა ამ კრებაში მონაწილეობაზე და მის მიერ მიღებული დოკუმენტები, განსაკუთრებით კი „მართლმადიდებელი ეკლესიის დამოკიდებულება დანარჩენი ქრისტიანული სამყაროსადმი“, მართლმადიდებლური ეკლესიოლოგიის საწინააღმდეგოდ მიიჩნია. კერძოდ, კრეტის კრების დოკუმენტებში სადავო იყო ეკლესიის ერთიანობის გაგება, ეკუმენური მოძრაობის მიზნები და სხვა ქრისტიანული კონფესიების „ეკლესიებად“ მოხსენიება. მეუფე ზენონის მიერ ამ კრების გამართლება, რომელიც საქართველოს ეკლესიის ოფიციალურ პოზიციას ეწინააღმდეგება, აჩენს კითხვებს მის ერთგულებაზე ეკლესიის სწავლებისა და სინოდური გადაწყვეტილებების მიმართ.
მეუფე ზენონის განცხადებები ასევე შეიცავს დაუსაბუთებელ ბრალდებებს მეუფეების მიმართ, თითქოს ისინი „ჩუმად არიან, როცა ქვეყანაში ხალხს კლავენ“. ეს არის უმძიმესი ბრალდება, რომელიც არ არის გამყარებული რაიმე ფაქტით და მიზნად ისახავს სასულიერო პირების დისკრედიტაციას საზოგადოების თვალში. ეკლესია, როგორც სულიერი ინსტიტუტი, ყოველთვის გამოხატავს თავის პოზიციას მნიშვნელოვან საზოგადოებრივ საკითხებზე, თუმცა ამას აკეთებს ეკლესიური წესრიგისა და პასუხისმგებლობის ფარგლებში. გარდა ამისა, მეუფე ზენონის მიერ ტელევიზიით გაჟღერებული ინფორმაცია, თითქოს „ვიღაც ბიზნესმენი მეუფეებს შიოს არჩევას თხოვდაო“, წარმოადგენს დაუდასტურებელ „ჭორაობას“, რომელიც არ შეესაბამება სასულიერო პირის ღირსებას და ეთიკას. მსგავსი განცხადებები ქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ეკლესიაში მიმდინარე პროცესები გარე ძალების გავლენის ქვეშაა, რაც ძირს უთხრის ეკლესიის ავტორიტეტს.
მეუფე ზენონმა საჯაროდ განაცხადა, რომ მეუფე შიო „ზილოტებთან გაიზარდა და მაგათ გავლენის ქვეშ იყო და დღესაც ზილოტურად აზროვნებს და პატრიარქობა არ შეუძლიაო“. მეუფე შიოს ამ ჯგუფთან კავშირის ბრალდება, მით უმეტეს, მისი პატრიარქობის უუნარობის კონტექსტში, არის სერიოზული დისკრედიტაციის მცდელობა, რომელიც მიზნად ისახავს მისი რეპუტაციის შელახვას და მისთვის პატრიარქობის გზის გადაკეტვას.
ეკლესიაში არსებული ნებისმიერი პრობლემა, თუნდაც ყველაზე მწვავე, უნდა განიხილებოდეს ეკლესიის შიგნით, კანონიკური წესრიგის დაცვით. სასულიერო პირის მიერ ტელევიზიით, საჯარო სივრცეში, მსგავსი ბრალდებების, შეურაცხყოფისა და დაუდასტურებელი ინფორმაციის გავრცელება არის ეკლესიური დისციპლინის უხეში დარღვევა, რაც აზიანებს ეკლესიის ერთიანობას, ავტორიტეტს და მშვიდობას. მსგავსი ქმედებები ხელს უწყობს მრევლში დაბნეულობისა და განხეთქილების შეტანას, რაც მიუღებელია მართლმადიდებელი ეკლესიისთვის!“, – წერს დეკანოზი.
