თუ ჩვენმა წმინდანებმა საბოლოოდ აირჩიეს უფალი იესო ქრისტე, ჩვენ ჯერ კიდევ ვმერყეობთ. მათ თუ მიაღწიეს მიზანს, ჩვენ ჯერ კიდევ გზაში ვართ და მივდივართ. წმინდანები უკვე აღდგნენ საბოლოო, სრული აღდგომით, ჩვენ კი ამ გზაზე ხან ავდგებით, ხან ვეცემით, მერე ისევ ავდგებით, – განაცხადა უწმინდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა, შიო III-მ თბილისის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში ქადაგებისას.
მან მრევლს ყოველთა წმინდანთა ხსენების დღე მიულოცა და მსახურების დროს ტაძარში წაკითხული სახარება განმარტა. პატრიარქმა მადლობა შესწირა უფალს, რომ არის მოწყალე, მოსიყვარულე და სულგრძელი, რომ ჩვენ კიდევ გვაქვს დრო სინანულისთვის.
„გილოცავთ სულთმოფენობიდან პირველ კვირას, როდესაც აღინიშნება ყველა წმინდანის ხსენება. დღეს არის ყოველი ჩვენგანის ანგელოზის დღე და განსაკუთრებით გილოცავთ ამ დღესასწაულს.
რატომ დაადგინა წმინდა ეკლესიამ ეს დღესასწაული? – ეკლესიას სურს, გვიჩვენოს, რომ უფალ იესო ქრისტეს მოსვლა ამ ქვეყნად არ იყო უნაყოფო და ამაოდ არ მომხდარა, არამედ წმინდანების ცხოვრება, მათი ღვაწლი გვიჩვენებს, რომ ძე ღმერთის განკაცებამ, ვნებამ, ჯვარცმამ, სიკვდილმა, მკვდრეთით აღდგომამ, ზეცად ამაღლებამ და შემდეგ სულიწმინდის მოვლინებამ უდიდესი ნაყოფი გამოიღო კაცობრიობის ისტორიაში.
ეკლესია გვიჩვენებს, რომ სულთმოფენობის შემდეგ ის წარმოშობს უდიდეს ადამიანებს, წმინდანებს, „რომელთა ღირსიც არ არის ქვეყანა“ (ებრ. 11, 38 ), – როგორც ამბობს წმინდა პავლე მოციქული.
წმინდანების ცხოვრებაც, მათი ღვაწლიც ძალიან დიდი საიდუმლოებაა. ეს წუთისოფელი საგონებელში ვარდება, როდესაც ბიბლიაში კითხულობს ადამიანებზე, რომლებმაც ღვთის გულისთვის დაითმინეს ყოველგვარი გაჭირვება, გვემა, დილეგი, ბორკილები. დღეს წაკითხული იყო პავლე მოციქულის სიტყვები: „იყვნენ ხმლით განგმირულნი, ქვებით ჩაქოლილნი, ცხვრის ტყავებით მოარულნი, ტყეებსა და ღრეებში მოხეტიალენი, გამოქვაბულებში, უდაბნოებში შეფარებულნი“ (ებრ. 11, 37-38 ) და ა.შ.
მავანი ფიქრობს: „რა საჭიროა ეს ყველაფერი, ასეთი უკიდურესობა?“. მათი აზრით, ეს ფანატიზმიც კი არის. მართლაც, საიდუმლოა ყოველი წმინდანის ღვაწლი და ცხოვრება. ამ საიდუმლოებაზე პასუხს გვაძლევს, უფრო სწორად, გვიხსნის უფალ იესო ქრისტეს სიტყვები, რომლებიც წავიკითხეთ დღევანდელ სახარებაში. ორი გამონათქვამია. უფალი ამბობს: „ვინც მაღიარებს მე ადამიანთა წინაშე, მეც ვაღიარებ მას ჩემი ზეციერი მამის წინაშე, ხოლო ვინც უარმყოფს მე წინაშე კაცთა, მეც უარვყოფ მას ზეციერი მამის წინაშე“ (მთ. 10, 32-33). და შემდეგი: „ვისაც უყვარს მამა ან დედა ჩემზე მეტად, ის არ არის ჩემი ღირსი და ვისაც უყვარს ძე თვისი ან ასული ჩემზე მეტად, ის არ არის ჩემი ღირსი“ (მთ. 10, 37). აი, ასეთი სიტყვებია უფალ იესო ქრისტესი. ეს სიტყვები, როგორც გითხარით, გვიხსნის ამ საიდუმლოებას, თუ საიდან ჰქონდათ მათ ასეთი საოცარი ერთგულება და სიმტკიცე.
წმინდანებმა უფალი აირჩიეს და გაჰყვნენ მას. იგი მათთვის არ იყო მხოლოდ რაღაც ზნეობრივი იდეალი, მხოლოდ მაგალითი, არამედ მათ აირჩიეს იგი, როგორც ცოცხალი პიროვნება, ღმერთი და მაცხოვარი; არ შეეშინდათ, რომ ეღიარებინათ ის ისეთ საზოგადოებაში, რომლისთვისაც ბევრს არაფერს ნიშნავს უფალი იესო ქრისტე, ან გაუგებარია სრულიად, ან უფრო მეტიც, იდევნება კიდევაც. ეს გამბედაობა, ასეთი სიყვარული ეყოთ მათ. ამიტომ უფალმაც აღიარა ისინი ზეციერი მამის წინაშე და მისცა მათ ასეთი საოცარი მადლი და ძალა. ამიტომაც ამბობს წმინდა პავლე მოციქული, რომ საშინელ სამსჯავროზე წმინდანები განიკითხავენ ქვეყანას. „განა არ იცით, რომ წმინდანნი განიკითხავენ ქვეყანას?“ (1 კორ. 6, 2), – წერს ის, მაგრამ სიტყვა „განკითხვა“ ამ შემთხვევაში არ ნიშნავს, რომ წმინდანები პირადად გაასამართლებენ ადამიანებს საშინელ სამსჯავროზე, არა! არამედ ეს ნიშნავს იმას, რომ მათი რწმენა, მათი მოშურნეობა ამხელს და განიკითხავს სხვების ურწმუნოებას და უზრუნველობას. აი, ასეთი სიტყვებია წმინდა პავლე მოციქულისა.
დღესაც იყო წაკითხული სამოციქულოში, რომ მოციქულები განიკითხავენ ისრაელის თორმეტ ტომს, მაგრამ მაშინ მხოლოდ მოციქულები იყვნენ ქრისტეს გარშემო, შემდეგ, როგორც გითხარით, უკვე პავლე მოციქული იტყვის ამას, რომ მთელ ქვეყანას განიკითხავენ წმინდანები.
მაგრამ, ძვირფასო ძმებო და დებო, დიდება და მადლობა უფალს იმისთვის, რომ იგი არის მოწყალე, მოსიყვარულე და სულგრძელი, რომ ჩვენ კიდევ გვაქვს დრო სინანულისთვის. დავფიქრდეთ ამაზე!
თუ ჩვენმა წმინდანებმა საბოლოოდ აირჩიეს უფალი იესო ქრისტე, ჩვენ ჯერ კიდევ ვმერყეობთ. მათ თუ მიაღწიეს მიზანს, ჩვენ ჯერ კიდევ გზაში ვართ და მივდივართ. წმინდანები უკვე აღდგნენ საბოლოო, სრული აღდგომით, ჩვენ კი ამ გზაზე ხან ავდგებით, ხან ვეცემით, მერე ისევ ავდგებით, მაგრამ გვანუგეშებს წმინდა პავლე მოციქულის სიტყვები: „რაკიღა გარს გვახვევია ღრუბელივით ესოდენი სიმრავლე მოწმეთა, მოთმინებით განვვლოთ ჩვენი სარბიელი“ (ებრ. 12, 1).
კიდევ ერთხელ გილოცავთ ამ შესანიშნავ დღეს – ყველა წმინდანის ხსენებას! ყველა წმინდანი შეგეწიოთ თქვენ, ყოველ თქვენგანს, თქვენს ოჯახებს, ჩვენს ქვეყანას! ყველა წმინდანის ლოცვით, მეოხებით, უფალმა გააძლიეროს, გაამთლიანოს, გადაარჩინოს საქართველო“, – განაცხადა პატრიარქმა შიო მესამემ.
ამასთან, უწმინდესმა დალოცა ცინცაძეების, ცინაძეებისა და ქოპილაშვილების გვარები.