“როდის მერე გახდა, ხალხნო, “სამშობლო” საგინებელი და სალანძღავი სიტყვა? როდის მერე გახდა “სამშობლო” რაღაც ცუდთან ასოცირებული?” – ასე უპასუხა ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარემ საზოგადოების გარკვეული ნაწილის კრიტიკას, რომელიც „ბავშვის უფლებათა კოდექსით“, პირველად კანონის დონეზე, სიტყვა „სამშობლოს“ შემოღებამ გამოიწვია.
სოფო კილაძე აცხადებს, რომ საზოგადოების ერთმა ნაწილმა სცადა ამ სიტყვისთვის ანტიეროვნულობის იარლიყი მიეკერებინა.
„სოციალურ ქსელებში ერთი ამბავი არის ატეხილი, რომ მე როგორ გავბედე, სიტყვა “სამშობლო” როგორ ჩავსვი, თურმე, კანონში. სიტყვა “სამშობლო” როდის მერე გახდა საგინებელი და სალანძღავი სიტყვა და როდის მერე გახდა “სამშობლო” რაღაც ცუდთან ასოცირებული. მე გაოცებული ვარ,“ – განაცხადა სოფო კილაძემ.
დეპუტატის თქმით, კოდექსში განმარტებულია, რომ სიტყვა „სამშობლოს“ გამოყენების მიზანია ბავშვის ორიენტირება მშობლიური ენის, მშობლიური ქვეყნის, ტრადიციული კულტურული ღირებულებების პატივისცემაზე.